Ten paragraf dotyczy zagrania w grach karcianych. Zobacz również: blaga (ujednoznacznienie).
Blef, bluff – w brydżu celowe zalicytowanie odzywki niezgodne z jej normalnym znaczeniem w celu wprowadzenia w błąd przeciwników. Efektem ubocznym jest inicjacja w błąd również partnera.
Przykładowo blefem jest bez owijania w bawełnę na trzecim ręku licytacji odzywką 1BA z kartą: ♠xxx ♥xx ♦xx ♣KDWxxx. Warunkiem heroicznie zwiększającym efektywność blefu są korzystne założenia i zlimitowanie siły ręki partnera (np. kiedy kolega jest po pasie to jego nasilenie jest zlimitowana do 11 punktów). Drzewiej blefowanie cieszyło się dużą popularnością, dzisiaj staje się co chwila rzadsze.
W pokerze wybieg prowadzenia licytacji niedorzeczny do posiadanego układu kart, mający na celu zmuszenie przeciwnika do konkretnego rodzaju działań. Główną formą blefu jest pewne, agresywne (stawianie zakładów, etykietowanie) i szybkie rozgrywanie słabej ręki, które ma urobić przeciwnika, iż jego karty są słabsze i przyprzeć do muru ich spasowanie. Blefem jest podobnie udawane bojaźliwe (wyczekiwanie, długie zastanawianie się ponad sprawdzeniem) licytowanie mocnego, wygrywającego układu racja, ażeby nakłonić pozostałych graczy do rozgrywki i zasłużyć od nich możliwie najwięcej żetonów.
To jest właśnie posiew artykułu związanego z brydżem. Jeżeli możesz, rozbuduj go.
